Kolegiata Świętych Apostołów Piotra i Pawła została wybudowana w latach 1877–1884 według projektu Edwarda Cichockiego. Powstała z cegły, w stylu neogotyckim.

Uwagę zwraca przede wszystkim jej strzelista forma oraz fasada ozdobiona figurami świętych, wykonanymi przez Wacława Bębnowskiego. W oknach umieszczono witraże z wizerunkami świętych, pochodzące z Zakładu św. Łukasza w Warszawie, który był jedną z najważniejszych warszawskich pracowni witrażowych na przełomie XIX i XX wieku. Ołtarz główny oraz dwa ołtarze boczne wykonano z białego marmuru karraryjskiego.

Wnętrze kolegiaty wyróżnia wielobarwna polichromia w technice sgraffitowej, wykonana w latach 1965–1968 przez Józefa i Łucję Oźminów. Przedstawia ona sceny z życia Jezusa, między innymi chrzest w Jordanie, rozmnożenie chleba, Zmartwychwstanie oraz Drogę Krzyżową. Pod chórem znajdują się sceny związane z patronami parafii: uwolnienie świętego Piotra z więzienia oraz nawrócenie Szawła pod Damaszkiem.

Szczególnie ciekawa jest część polichromii odnosząca się do historii Kościoła w XX wieku. Ukazano tam między innymi prześladowania z czasów II wojny światowej, symbolizowane przez postacie biskupa Michała Kozala i ojca Maksymiliana Kolbego. Na innym fresku przedstawiono papieża Jana XXIII, który przygarnia ludzi różnych wyznań, ras i narodowości, wśród nich Roberta Kennedy’ego, Martina Luthera Kinga oraz prawosławnego patriarchę Konstantynopola Atenagorasa I.

W kolegiacie znajduje się także jeden z pierwszych w Polsce ołtarzy ustawionych zgodnie z posoborowymi zasadami liturgii. To ważny element pokazujący, że wnętrze świątyni łączy tradycję z przemianami, jakie zachodziły w Kościele w drugiej połowie XX wieku.

W czerwcu 1968 roku kolegiatę odwiedził kardynał Karol Wojtyła, późniejszy papież Jan Paweł II. To wydarzenie jest jednym z najciekawszych epizodów w historii świątyni i szczególnie mocno zapisało się w pamięci parafii.

W latach 1984–1989 kolegiata została rozbudowana według projektu profesora Jana Tajchmana. W jej wnętrzu znajdują się liczne tablice pamiątkowe, poświęcone między innymi budowniczym świątyni, doktorowi Romanowi Ignatowskiemu, ofiarom wojny polsko-bolszewickiej i II wojny światowej, księdzu Jerzemu Popiełuszce oraz księdzu Antoniemu Owczarkowi. Jest tu również polsko-niemiecki tryptyk „Pojednanie”, zaprojektowany przez Tadeusza A. Wojtasika.

Współczesny wygląd kolegiaty w dużej mierze zawdzięczamy staraniom księdza prałata Grzegorza Karolaka – honorowego obywatela Ciechocinka, który przez lata troszczył się o odnowienie i zachowanie tego wyjątkowego miejsca. W ramach prowadzonych prac m.in. wymieniono stolarkę okienną w piwnicach z odtworzeniem jej pierwotnego wyglądu oraz poddano renowacji zabytkowe drzwi wejściowe.

Kolegiata należy dziś do najważniejszych zabytków sakralnych Ciechocinka.