Cerkiew pod wezwaniem św. Michała Archanioła znajduje się na terenie 22 Wojskowego Szpitala Uzdrowiskowego. To jeden z najbardziej wyjątkowych zabytków Ciechocinka i unikalny przykład drewnianej architektury sakralnej w tej części Europy.

Świątynia powstała w 1894 roku, w czasie zaboru rosyjskiego. Jej budowa była związana z rozwojem Wojskowej Stacji Sanitarnej oraz z przyjazdami do Ciechocinka prawosławnych kuracjuszy. W sezonie bywało ich tu nawet kilkuset, dlatego pojawiła się potrzeba stworzenia miejsca modlitwy dla wiernych obrządku prawosławnego.

Cerkiew wzniesiono w stylu zauralskim. Według jednej z hipotez została przywieziona w częściach z Rosji, według innej mogli ją zbudować cieśle znający tradycje budownictwa syberyjskiego lub kaukaskiego. Budynek wykonano z grubych, okrągłych bali, układanych jeden na drugim, bez użycia gwoździ. O jego wyjątkowym charakterze świadczą dekoracyjne obramienia okien oraz dawna kolorystyka zewnętrznych ścian, które były jaskrawo niebieskie.

Z pierwotnego wystroju zachowała się przede wszystkim bogata ornamentyka wokół okien. Na tylnej, wewnętrznej ścianie można zobaczyć stylizowany napis w języku cerkiewnosłowiańskim: „S nami Bog”, czyli „Z nami Bóg”. Współczesne wnętrze zdobi ikonostas wykonany przez J. Nieczajewa, a w ołtarzu umieszczono relikwie dwunastu męczenników betlejemskich.

Na przełomie XIX i XX wieku do cerkwi dobudowano werandę, a w 1908 roku obok świątyni stanęła okazała murowana dzwonnica. Niewielka drewniana cerkiew mogła pomieścić tylko kilkadziesiąt osób, dlatego planowano budowę nowej, murowanej świątyni. Jej projekt przygotował Waldemar Fedders, jednak realizację przerwał wybuch I wojny światowej.

Po odzyskaniu przez Polskę niepodległości losy cerkwi bardzo się zmieniły. Dzwonnicę rozebrano jako symbol panowania zaborców, a z budynku zdjęto charakterystyczną kopułę. Symbole religijne zakryto, a los dawnego ikonostasu do dziś pozostaje niewyjaśniony.

W kolejnych latach budynek pełnił różne funkcje. Urządzono w nim kasyno ze świetlicą żołnierską, później szkołę dla dzieci przebywających w sanatorium, a następnie magazyn. Drewniana świątynia stopniowo niszczała. W latach siedemdziesiątych XX wieku rozważano nawet przeniesienie jej do Parku Zdrojowego i urządzenie w niej galerii sztuki albo przekazanie obiektu do muzeum etnograficznego. Plany te nie zostały jednak zrealizowane.

Do funkcji sakralnych cerkiew wróciła dopiero w latach dziewięćdziesiątych XX wieku. W 1995 roku obiektem zainteresował się Prawosławny Ordynariat Wojska Polskiego, a Ministerstwo Obrony Narodowej przekazało go na cele religijne. W grudniu 1995 roku arcybiskup Sawa poświęcił kamień węgielny pod odbudowę świątyni.

Pierwsza uroczysta liturgia po odnowieniu cerkwi odbyła się 6 października 1996 roku. Konsekracji dokonali arcybiskup Sawa i arcybiskup Szymon z Łodzi. Przy świątyni erygowano Prawosławną Parafię Wojskową.

Podczas prac remontowych budynek częściowo zmienił swój wygląd. Rozebrano drewnianą werandę, wymieniono część bali i odtworzono wnętrze, którego pierwotny wygląd nie jest dziś dokładnie znany. Wyposażenie cerkwi jest nadal uzupełniane dzięki fundatorom i opiekunom świątyni.

W pobliżu cerkwi znajduje się także tablica upamiętniająca ofiary katastrofy smoleńskiej z 2010 roku, w tym arcybiskupa Mirona Chodakowskiego. Odsłonięto ją w 2013 roku.

Dziś cerkiew św. Michała Archanioła jest miejscem modlitwy, ale też jednym z najcenniejszych zabytków Ciechocinka. Jej historia łączy wielokulturową przeszłość miasta i niezwykły kunszt dawnego drewnianego budownictwa.