Kino „Zdrój” zostało otwarte 14 września 1957 roku przy ulicy Żelaznej. Zastąpiło wcześniejsze kino „Sfinks”, które działało w drewnianym baraku z 1910 roku. Impulsem do budowy nowego obiektu była między innymi wizyta Niny Andrycz i premiera Józefa Cyrankiewicza, po której uznano, że uzdrowisko potrzebuje nowoczesnego kina z prawdziwego zdarzenia.

W chwili otwarcia „Zdrój” należał do najnowocześniejszych kin w regionie, a jego panoramiczny ekran był jednym z najnowocześniejszych w Polsce. Co ciekawe, na inaugurację nie zdążono dostarczyć miękkich foteli, dlatego pierwsze seanse odbywały się jeszcze na twardych, drewnianych siedziskach. Dopiero kilka dni później wymieniono je na wygodniejsze, przez co liczba miejsc zmniejszyła się z 404 do około 370.

Pierwszym filmem wyświetlonym w nowym kinie był „Człowiek w żelaznej masce”. Zainteresowanie seansem okazało się ogromne. Tłum napierający na wejście wybijał szyby i wyrywał drzwi, a do opanowania sytuacji trzeba było wezwać milicję. Ten burzliwy początek dobrze pokazuje, jak wielkim wydarzeniem było wtedy otwarcie kina w Ciechocinku.

W latach największej popularności „Zdrój” przeżywał prawdziwe oblężenie. Widzowie przyjeżdżali z różnych stron, a frekwencja sięgała nawet 22 tysięcy osób miesięcznie. Jednym z największych hitów byli „Krzyżacy”, wyświetlani przez wiele dni po kilka seansów dziennie.

Dawna praca kinooperatora wymagała dużej sprawności i skupienia. Standardowy film składał się z kilku szpul taśmy, a każda z nich ważyła około 5 kilogramów i miała około 600 metrów długości. Szpule trzeba było zmieniać w trakcie seansu, a w dawnych projektorach regularnie wymieniano także elektrody potrzebne do uzyskania światła łuku elektrycznego.

Z czasem, wraz z rozwojem telewizji i wideo, zainteresowanie kinem osłabło. 

W 2012 roku Kino „Zdrój” zostało zmodernizowane, odzyskało znaczenie i współcześnie ponownie jest ważnym miejscem życia kulturalnego Ciechocinka. Łączy kameralność kina studyjnego z wygodą nowoczesnych sal projekcyjnych. Nie ma tu typowo multipleksowego zgiełku i nadmiaru reklam. Jest za to spokojna atmosfera, dobry repertuar i współczesny sprzęt, który zapewnia komfortowy odbiór filmu.

W budynku działa również Salonik Wystaw, otwarty w godzinach seansów. Na fasadzie kina znajduje się znak wielkiej wody, upamiętniający powódź z 1924 roku.