Warzelnia Soli to jedno z najważniejszych miejsc związanych z historią miasta. To właśnie tutaj odbywa się ostatni etap produkcji ciechocińskiej soli warzonej, czyli gotowanej w specjalnych, płaskich naczyniach zwanych panwiami.

Zakład uruchomiono w 1832 roku, choć jego budowę rozpoczęto już w 1824 roku. Pracami kierował inżynier Jakub Graff, projektant ciechocińskich tężni. Dużą rolę w powstaniu warzelni odegrał Konstanty Leon Wolicki, pionier uprzemysłowienia Królestwa Polskiego. To on w 1823 roku kupił ziemię, na której znajdowały się słone źródła. Warzelnię zlokalizowano blisko Wisły, aby ułatwić transport gotowej soli drogą wodną. Produkcja miała rozpocząć się wcześniej, jednak przeszkodził w tym wybuch powstania listopadowego. Ostatecznie fabryka ruszyła 21 października 1832 roku. 

Od uruchomienia Ciechocinek pozostaje miejscem, w którym sól wciąż powstaje według dawnej technologii. Warzelnia Soli jest najstarszym w Polsce zakładem przemysłowym działającym do dziś (nawet pomimo przerw i zmian organizacyjnych), a zarazem największą w Europie czynną fabryką wykorzystującą technologię przedindustrialną. Razem z tężniami tworzy wyjątkowy zespół zabytków techniki, ważny nie tylko dla Ciechocinka, ale także dla historii europejskiego warzelnictwa.

Proces produkcji zaczyna się wcześniej, przy tężniach. To tam solanka wydobywana z głębi ziemi zagęszcza się pod wpływem słońca i wiatru. Następnie rurociągiem o długości 1,5 km trafia do warzelni. Najpierw kierowana jest do rezerwuarów, a potem do podgrzewacza, gdzie osiąga temperaturę około 40-45 stopni Celsjusza.

Kolejny etap odbywa się w panwiach. Solanka jest w nich podgrzewana do temperatury około 95-104 stopni Celsjusza. Kiedy roztwór osiąga pełne nasycenie, zaczynają wytrącać się kryształki soli. Osiadają one na dnie panwi, skąd są wybierane, odwadniane, suszone, a następnie pakowane.

Tak powstaje ciechocińska sól warzona, nazywana też solą panwiową. To sól gotowana, otrzymywana tradycyjną metodą. Warzonka uchodzi za jeden z najlepszych gatunków soli jadalnej.

Podczas warzenia pozyskuje się również szlam leczniczy i ług leczniczy. Są one wykorzystywane w zabiegach uzdrowiskowych i pokazują, jak mocno historia produkcji soli łączy się w Ciechocinku z lecznictwem.

W części warzelni, która nie jest dziś wykorzystywana do produkcji, działa muzeum. Można w nim zobaczyć eksponaty związane z warzelnictwem, a także z rozwojem uzdrowiska. Organizowane są tam również wystawy tematyczne. Szczególną uwagę zwracają odrestaurowane aparaty do gimnastyki leczniczej Wilhelma Zandera, przypominające o dawnych metodach rehabilitacji.

Zabytkowa Warzelnia Soli znajduje się około 1300 metrów od słynnych tężni. Można dojść do niej częścią Traktu Solnego, biegnącego po wale przeciwpowodziowym. To dobre miejsce, aby lepiej zrozumieć, że ciechocińskie tężnie nie były tylko atrakcją spacerową, lecz częścią większego systemu produkcji soli.